Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü (UNESCO), 1972 yılında imzalanan Dünya Mirası Sözleşmesi ile kültürel veya doğal miras açısından önem taşıyan yerler olan Dünya Mirasları kavramını tanımladı. Doğal özellikler (fiziksel ve biyolojik oluşumlar), jeolojik ve fizyografik oluşumlar (tehdit altındaki hayvan ve bitki türlerinin yaşam alanları dâhil) ve bilim, koruma veya doğal güzellik açısından önemli olan doğal alanlar doğal miras olarak tanımlanır. Türkiye'nin, Dünya Kültürel ve Doğal Mirasının Korunmasına İlişkin Sözleşme'yi 16 Mart 1983'te onaylamasıyla ülkedeki alanlar listeye dâhil edilmeye başlamıştır. Türkiye'de yirmi iki alan Dünya Mirası listesinde, seksen alan ise geçici listede bulunmaktadır. Dünya Mirası listesindeki alanların yirmisi kültürel, ikisi karma alan iken geçici listedeki alanların yetmiş üçü kültürel, üçü doğal, dördü karma alandır. Dünya Mirası listesine eklenen ilk yerler, 1985'te Dünya Miras Komitesinin 9. oturumunda kayıt altına alınan İstanbul'un Tarihî Alanları, Göreme Millî Parkı ve Kapadokya ile Divriği Ulu Camii ve Darüşşifası'dır. Son olarak 2025'te Sardes ve Bin Tepeler Lidya Tümülüsleri listeye dâhil edildi.