Orman Piknik Alanı

Akhisar, Manisa'nın bir ilçesidir. Şehir merkezinde on dört mahallesi, kırsalda doksan altı kırsal mahallesi bulunan Akhisar, 181.472 kişilik nüfusu ile Manisa'nın Yunusemre ilçesinin ardından ilin en yüksek ikinci, Türkiye'nin ise en yüksek nüfuslu yüz otuz sekizinci ilçesidir. Orta Gediz Havzası'nda Gediz'in kollarından Kum Çayı'nın suladığı Akhisar Ovası üzerinde kurulu olan şehir, güneyde Gölmarmara, güneybatıda Saruhanlı, batıda İzmir'in Aliağa ilçesi, kuzeyde Balıkesir'in Sındırgı ilçesi, kuzeybatıda Kırkağaç ve Soma ile komşudur. Akhisar'da yerleşimin tarihi Cilalı Taş Devri'ne kadar uzanır. Lidyalılar döneminde Thiatira adıyla anılan şehir, imparatorluğun kuzeyindeki önemli yerleşim yerlerinden biri oldu. Lidyalılardan sonra Pers, Makedon, Seleukos ve Pergamon hakimiyetlerinin ardından MÖ 138'te Roma İmparatorluğu'nun egemenliği altına girdi. Roma döneminde tekstile bağlı iş kolları önem kazandı. Roma'nın ikiye bölünmesiyle Bizans egemenliğine giren Akhisar, Hristiyanlığın ilk yedi kilisesinden birine ev sahipliği yapıyordu. Şehir Türkler tarafından ilk kez Saruhan Bey döneminde alındı. Osmanlılar şehri 1390'da ele geçirseler de Moğol akınları nedeniyle tekrar Timur'un desteğiyle yeniden kurulan Saruhanoğulları'nın egemenliğine geçti. II.Murad döneminde kesin olarak Osmanlı egemenliğine geçti. Kurtuluş Savaşı'nda Yunan işgaline uğrayan şehir, Türk kuvvetlerinin şehre girdiği 6 Eylül 1922 tarihine kadar Yunan işgalinde kaldı. 1.645 km² yüzölçümü ile Manisa'nın en büyük yüzölçümüne sahip ilçesidir. En yüksek noktası 1280 m ile Görenez Dağı'dır, şehir merkezinin rakımı ise 106 metredir. Akdeniz ikliminin etkisinde kalan ilçenin alçak alanlarında ormanlık alanlar tahrip edilmiş olmakla birlikte yüksek kesimlerinde maki elemanları ve kızılçam ile karaçam ormanları görülebilir. Yıllık sıcaklık ortalaması 16,9 °C'dir. Akhisar Ovası'nda tarım faaliyetleri yapılır. Tarım ilçedeki geçim kaynaklarındandır. İlçenin topraklarının %47'si tarım arazisi olarak kullanılır, bu arazilerde önceleri tütün yetiştiriciliği ağırlıklıyken zamanla üretim zeytin ve üzüm yetiştiriciliğine kaymıştır. Akhisar, Türkiye'de en çok zeytin ve zeytinyağı üretiminin yapıldığı yerdir. Tarımın dışında ilçede tavukçuluk tesisi ve tarıma dayalı sanayi kolları da bulunur. Ulaşım İzmir-İstanbul Otoyolu ve Manisa-Bandırma demiryolu ile sağlanır, ulaşım imkanları bölgedeki ticareti arttırmıştır. Tarıma elverişli topraklar ve ulaşım imkanları ilçenin gelişmesini ve nüfusunun artmasını sağlmış olup 1927 yılındaki cumhuriyet döneminin ilk sayımlarından bu yana şehrin nüfusu %281 artmıştır.